Tilki

Hayvanlar İçin

Gazetecilik

patidio.

Murphy: Boya kovasından pencere önüne

Kıştı. Hava buz gibiydi. O ise korkudan başını bile tam kaldıramıyordu. Kendine sığınacak yer olarak boş bir boya kovasını seçmişti.

Bengü Ayyıldız2 dk okuma4 görüntülenme
Murphy: Boya kovasından pencere önüne

P - Yaklaşık 2,5 yıl önce bir kadın, kutuda taşıdığı bir kediyi, yaşadığım sokağa bırakıp arkasına bakmadan gitmişti.

O an belki birkaç dakika sürdü onun için. Ama o kedinin bütün hayatı o birkaç dakikada değişti. Çünkü dış dünyayı bilmiyordu. Diğer kedileri bilmiyordu. Korkunca nereye saklanacağını bile bilmiyordu.

Bildiği şeyler çok basitti aslında.: Bir koltuk, sıcak bir ev ve güvende uyuyabilmek. Bunların hepsi, o gün hepsi elinden alındı.

Evi olarak boya kutusunu seçti

Kıştı. Hava buz gibiydi. O ise korkudan başını bile tam kaldıramıyordu. Kendine sığınacak yer olarak boş bir boya kovasını seçmişti.

Saat başı gidip baktım ona. Diğer kediler yaklaşınca korkuyla siniyor, küçücük olmaya çalışıyordu.

Sanki görünmez olursa başına yeniden kötü bir şey gelmeyecekmiş gibi…

İnsan o an şunu fark ediyor: Bazı hayvanlar sokakta doğuyor ve oranın kurallarını biliyor. Ama bazıları için sokak, sadece korku demek.

Daha düne kadar sıcak bir evde uyuyan bir canın, ertesi gün hayatta kalabilmek için bir boya kovasının içine saklanması çok ağır geldi bana ve “Bu çocuk, bütün kışı kovasında nasıl yaşasın şimdi?” diye paylaştım onu. Gittim, onu kovasından çıkardım, klinikte korumaya aldım.O sırada çok güzel bir yuva da buldum.

Sokaklar onun için pencerenin arkasında kalan bir görüntü

İlk zamanlar hâlâ çok korkuyordu. Bir ses olsa irkiliyor, yaklaşınca tedirgin oluyordu. Ama zamanla yeniden rahat uyumayı hatırladı. Korkmadan yaklaşan bir eli hatırladı. Sevilmenin hâlâ mümkün olduğunu hatırladı.

Şimdi adı Murphy. Yeni evinde, kedi kardeşleriyle birlikte yaşıyor. Bir zamanlar korktuğu sokaklar, artık onun için sadece pencerenin arkasında kalan bir görüntü. Eskiden bir boya kovasının içinde uyuyordu. Şimdi güneş vuran pencere önlerinde uyuyor.

Bazen fotoğraflarını gönderiyorlar bana. Pencerenin önünde uyurken, karnını açmış, korkmadan derin uyurken...

Ve ben her seferinde aynı şeyi düşünüyorum: Demek ki bazı mucizeler çok büyük şeyler değilmiş. Bazen bir canın, artık korkmadan uyuyabilmesiymiş.

Bu habere tepkin ne?

İlk tepkiyi sen bırak

Yorumlar

Henüz yorum yok. İlk yorumu sen yaz.

İlgili Haberler

Videolar

Şimdi İzle● Abone Ol

Tüylü Kareler’in Hikayesi: Köksal Mataracı ile Sokaklarda 🐾🐶

Tanımadığı Köpekleri Fotoğraflıyor: Tüylü Kareler 🐾🐶

Beyoğlu’nda gönüllüler hayvan bakımevinde iş başında 🐾 🐶

12 Yaşında Terk Edildi 🐾 🐶

Moby'den hayvan hakları aktivistlerine mesaj! | Patidio Özel Röportaj 🐾 🫏 🐓